BACHUS

Kolejny z kuzynów rieslinga i „dobry kumpel” scheurebe. Stworzony w latach trzydziestych XX wieku.

Odmiana winogron bachus, która zawdzięcza swoją nazwę rzymskiemu bogowi wina, może produkować wysokie plony o stosunkowo wysokiej masie moszczu. Odmiana, która przypomina scheurebe, ze swoim kwiatowym smakiem muskatu, przeżywała boom szczególnie w latach 70. i 80. i osiągnęła swój szczyt w 1985 roku z 3,6 proc. powierzchni uprawnej.

Jednak od początku lat 90. XX wieku powierzchnie upraw bachusa znacznie się zmniejszyły. W Niemczech ta winorośl występuje głównie we Frankonii, Hesji Nadreńskiej, Nahe i Palatynacie. W 2022 r. obsadzono nią łącznie ponad półtora tysiąca hektarów (1558 ha), co stanowi 1,6 proc. niemieckich winnic.

Te jasnożółte wina najczęściej występują w wariantach od lekkich do średnio ciężkich. Dojrzałe wina są bogate w ekstrakt, owocowe, o indywidualnym bukiecie przypominającym niekiedy odmianę scheurebe. Wina o dużym ciężarze moszczu i dostatecznej kwasowości mogą przypominać rieslingi i wydzielać woń z dyskretną nutą gałki muszkatołowej (czasami trochę przypomina kminek). Dobrze znosi niskie temperatury, ale jest średnioodporny na choroby grzybowe. Ma krótki okres wegetacji i wcześnie dojrzewa. Bachus dobrze nadaje się jako dodatek do dań kuchni azjatyckiej.

Podsumowując:

• Krzyżówka odmian winogron (silvaner x riesling) x Müller-Thurgau
• Wcześnie dojrzewająca odmiana z wysokim stopniem dojrzałości
• Preferuje żyzne gleby
• Aromat: przypominający czarną porzeczkę, pomarańcze, czasem z nutami gałki muszkatołowej i kminku