Scheurebe

Wcale nie jest taki nieśmiały jakby wynikało to z dosłownego tłumaczenia na język polski przymiotnika scheu. To kolejny dowód, że ingerencja  człowieka w proces tworzenia nowych szczepów, a w konsekwencji gatunków wina dostosowanych do warunków klimatycznych i glebowych, poparta wiedzą może przynieść wspaniałe owoce. Dosłownie i  w przenośni.

Trudno znaleźć kogoś, kto po zerwaniu z krzaka dojrzałej jagody scheurebe i skonsumowaniu jej na miejscu nie byłby szczęśliwszy. Piękny bukiet aromatyczny i wspaniała słodycz czyni z niego prawie deser.

Scheurebe ma niemal tak samo duże wymagania co do gleby jak jej „ojciec” – riesling. Znosi tylko suchą i jałową ziemię. W miarę dobrze czuje się również na glebach lessowych i wapniowych. Wzrasta długo, a równie długa asymilacja liści umożliwia wysokiej jakości zbiory. Winogrona dojrzewają trochę wcześniej niż owoce rieslinga. Zagrożeniem dla nich jest mróz oraz pleśń szara i mączniak.

Wyhodowana w Alzey w regionie Rheinhessen, została szczególnie tam dobrze przyjęta przez winiarzy. W 1985 roku osiągnęła swój najwyższy udział w powierzchni winnic, wynoszący 4,4 procent. W 2022 r. scheurebe była uprawiana na około półtora tysiąca hektarów (1483 ha), z czego 733 ha znajdowały się w Hesji Nadreńskiej, około 332 ha w Palatynacie, 203 ha we Frankonii i 102 ha w regionie Nahe. Obecnie jej udział w niemieckich powierzchniach winnic wynosi 1,4 proc.

Winifikacja i smak

Różne metody dojrzewania i poziomy jakości pozwalają na szerokie zastosowanie win scheurebe. Lekkie wina Kabinett są idealne na spotkania towarzyskie, podczas gdy wytrawne i półwytrawne Spätlese dobrze komponują się z aromatycznymi i pikantnymi ragout z ryb i drobiu, w tym również z kuchnią azjatycką. Natomiast eleganckie, słodkie Spätlese i Auslese doskonale pasują do owocowych deserów.

Wina z odmiany scheurebe są często oferowane jako Prädikatswein (wina z wyróżnikiem), przy czym smaki „słodki” i „półsłodki” mają większe znaczenie niż w przypadku innych odmian winorośli. W zależności od jakości kolor wina jest bladożółty, słomkowożółty lub intensywnie złotożółty. Delikatne wina klasy Kabinett oraz średnio ciężkie Spätlese wyróżniają się bogatym bukietem i harmonicznym połączeniem pobudzającej kwasowości z owocową słodyczą. Bukiet często przypomina porzeczkę, rzadziej mango, mandarynkę, limonkę, brzoskwinię, a bardzo rzadko dojrzałą gruszkę. Słodkie wina wyróżniają się długą trwałością, a po wielu latach leżakowania wytwarzają aromat brzoskwini lub róży. To kolejny z klasycznych niemieckich szczepów. Z poważnych krajów o winnej tradycji przyjął się zupełnie nieźle w Austrii w regionie Burgenland.

Gwarantuję Państwu niczym notariusz: jeśli chcecie zaprosić na randkę dziewczynę, przeprosić żonę, a u szefowej wywołać uśmiech, miejcie w zapasie porządną butelkę scheurebe. Sukces waszych misji będzie pełny.

Historia

W 1916 roku hodowcy winorośli Georgowi Scheu udało się stworzyć imponującą nową odmianę, scheurebe, w ówczesnym Państwowym Instytucie Uprawy Winorośli w Alzey. Przez długi czas silvaner był uważany za partnera krzyżówkowego rieslinga, ale analizy DNA w 2012 r. zidentyfikowały bukettrebe jako odmianę macierzystą. Zanim zasługi hodowcy zostały uwiecznione w nazwie odmiany, była ona znana jako dr.-Wagner-Rebe do końca 1945 r., a następnie jako sämling 88.

Podsumowując:

• Krzyżówka riesling x bukettrebe (=krzyżówka silvaner x trollinger, 1864 r. w Randersacker)
• Do 2012 r. wciąż zakładano, że jest to krzyżówka rieslinga i silvanera
• Pikantny, toleruje suche, jałowe winnice
• Aromat: zwykle przypominający czarne porzeczki, owoce egzotyczne lub bardzo dojrzałe gruszki