Riesling

Postąpiłbym opacznie, gdybym rozpoczął przedstawienie najważniejszych odmian winorośli w Niemczech nie od rieslinga. Riesling jest tu bowiem królem. Zresztą o insygnia królewskie toczy zażarty bój na arenie międzynarodowej z równie popularnym na świecie chardonnay.

„Festus” podkreśla, że główną cechą rieslinga jest bogactwo aromatu: „Winogrona dojrzewają do bardzo wysokiej wagi moszczu, bez utraty kwasowości, co jest kluczem do uzyskiwania wspaniałych białych win niemieckich”. Trudno wymienić choćby jeden region uprawy winorośli, pozbawiony znakomitego rieslinga. Oczywiście Mosela na całej długości, Rheingau czy też Nahe to światowe klasyki. Ale przecież Frankonia i Palatynat również są miejscem powstawania dzieł wybitnych. W Niemczech wszędzie warto cieszyć się rieslingiem.

Dla tych, co rozpoczynają przygodę z winem, szokiem mogą być rieslingi znad środkowej Mozeli, gdzie korzenne i owocowe bukiety, połączone ze wspaniałą naturalną słodyczą, tworzą upojną mieszankę. Niska zawartość alkoholu pozwala na picie zdecydowanie większych ilości niż w przypadku rieslingów mocno wytrawnych. Te ze środkowej Mozeli, jeśli zaczniemy pić jako pierwsze, mogą stać się niedoścignionym wzorem.

Rieslig wszędzie ma swój charakter, szlachetność i klasę.

Niemiecki Instytut Wina z dumą podkreśla, że riesling jest uznawany za najważniejszą odmianę niemieckiego winiarstwa. Żadna inna winorośl nie wpływa tak mocno na globalny wizerunek 13 niemieckich regionów winiarskich. Niemcy są uważane za ojczyznę rieslinga – z 24410 hektarami upraw (stan na 2022 r.), które stanowią około 40 proc. światowych upraw tego szczepu.

Wybór rieslingów jest ogromny i obejmuje wszystkie poziomy jakościowe oraz smakowe. Niektóre dojrzewają nawet w tradycyjnych drewnianych beczkach. Na wyższych szczeblach jakościowych częściej znajdziemy wina z zawartością cukru resztkowego bądź wina szlachetnie słodkie, jednak także wiele win jakościowych lub klasy Kabinett (szczególnie w północnych regionach winiarskich) charakteryzuje się delikatną słodyczą, która ma zrównoważyć wysoką kwasowość.

„Typowy” riesling ma barwę jasnożółtą, przechodzącą w zielonkawo-żółtą, nos zdominowany jest przez brzoskwinię lub jabłko, na podniebieniu czujemy rasową kwasowość. W przypadku rieslingów uprawianych na glebach o podłożu łupkowym mówi się o mineralnej nucie, w niektórych winach możemy wyczuć zapach krzemienia, te pochodzące ze starszych winnic często zawierają interesującą nuty petrolowe, czyli przypominające benzynę lub naftę.

Jego naturalna kwasowość stanowi dobry potencjał do produkcji wina musującego. I dlatego też u wielu producentów znajdziemy jakościowe wina musujące wyprodukowane w danej winnicy, tzw. winzersekt. Szlachetne wina słodkie klasy Beerenauslese czy też Eiswein, czyli wina lodowe należą do najczęściej sprzedawanych niemieckich win także i na międzynarodowym rynku. Rieslingi należy pić najwcześniej rok po zbiorach, wiele z nich osiąga swoje optymalne stadium rozwoju dopiero po kilku latach. Czas przechowywania win o najlepszej jakości jest bez mała nieograniczony.

Pierwsze wzmianki o rislingu pochodzą z XV wieku. Natomiast wzrost krzewów, wielkość jagód, długi okres dojrzewania i odporność na mróz wskazują na pokrewieństwo z dzikimi winoroślami. Najdłuższą tradycję upraw rieslinga znajdziemy wśród winiarzy w Rheingau i nad Mozelą. Istnieją dokumenty historyczne sięgające odpowiednio 1435 i 1465 roku. 13 marca 1435 r. w dokumencie sprzedaży po raz pierwszy w historii pojawia się słowo riesling. Dowody na jego nasadzenia w dzisiejszej Hesji Nadreńskiej i w Palatynacie pochodzą z końca XV i pierwszej połowy XVI w.

Pochodzenie nazwy jest wciąż przedmiotem dyskusji: czy słowo riesling jest kojarzone z rzucaniem, z kwasem łzawiącym, ze „szlachetnym ryżem”, czy z ruslingiem (ciemne drewno)? Na całym świecie jest on znany jako rheinriesling, w przypadku rieslinga z Badenii można używać synonimu klingelberger. Niemiecki riesling nie ma nic wspólnego z welschrieslingiem, który jest uprawiany między innymi w Austrii, Włoszech i Słowenii.

Riesling to szczep wspaniały, z którego powstają najlepsze białe wina na świecie.